خبر از مظلومیت محیط بان است ، که گوش فلک را کر کرده لیکن انانی که باید بشنوند گویا نمی شنوند.داغ محیط بان محمود احمدی نژاد ، محیط بان معمر مرغوبی ،محیط بان کمال حسین پناهی و محیط بان مسعود علیخانی محیط بانان شهید و فداکار محیط زیست استان کردستان چنان بر دل مان نشسته که سیلاب اشک نیز تسکینی بر آن ندارد. رزالت و پستی در انسانها چقدر زیاد شده که اینگونه چهار محیط بان بی گناه این کشور را که نه آدمهای سیاسی هستند و نه آزارشان به کسی رسیده که مستحق اینگونه مردن باشند، به شهادت می رسانند ..براستی چرا چندی است مامورین بی دفاع و مظلوم محیط زیست ایران که تنها جرمشان دفاع از طبیعتی است که متعلق به مردم است و هیچ جناح و یا فرقه ای با حفاظت از آن حمایت نمی شوند،اینگونه پرپر می گردند.

 

اندوهناک است وقتی می بینیم دیگر برای مان حفاظت از محیط زیست ارزش و معنایی ندارد و کسانی که برای حفاظت از آن می کوشند بدون هیچگونه ترحمی مورد تاخت و تاز قرار می گیرند.

امروز محیط بانان کردستان در سوگ عزیزانی می گریند که نبودشان تمامی تن رنجور محیط زیستمان را لرزاتده . نمی دانم دلیل ارتکاب این جنایت چه بوده لیکن خوب می دانم دفاع از پهن دشت این سرزمین  و شهادت در راه دفاع از آن افتخاری است ابدی.

یادشان گرامی