مطلبی و یا بهتر بگویم دردلی از طرف دوست محیط بان آقای عزت پور در وبلاگ شخصی شان درج گردیده و به واقع درددل همه ما محیط بانان است که با کسب اجازه از ایشان عینا نقل قول می کنم. امیدوارم این درددلها به گوش مسوولین ارشد سازمان برسد و محیط بانان به جایگاه و کرامت واقعی خود برسند .

"کمی هم وقت برای محیط بانان بگذارید و جلسه ای با محیط بانان بگذارید و به حرف های دل محیط بانان گوش فرا دهید. این که همش بگیم وضع محیط بانان خراب است و ..... ، سریال هم درست بشه در رابطه با محیط بانان و این همه ما را قشر بدبخت در میان مردم بخوانیم حال با طنز .. که همش از روی ضعیف خواندن این قشر است.
 جایگاه محیط بانان گونه ای به مردم معرفی کنیم که از روی قدرت و پرستیژ و شجاعت باشد نه از روی قوانین ضعیف وضع شده در دفاع از ضابط قضایی ، عده ای از ما در زندان هستند و متاسفانه عده ای جانباز شده اند و شهدای ما که جای خود دارند؛ تا کی مراجع قضایی بایستی کمک کنند و خانواده شکارچی بایستی ببخشند و ... تا کی !!!! ؟؟ اگر ما ضابط قضایی هستیم پس زندان افتادن برای چی!!  من نمی دانم که بعد این همه مشکلات و درگیری و دفاع از محیط زیست و آب و خاک ؛ پول جمع بشه برای دیه دادن و ....؟؟
تعداد محیط بانان بسیار اندک است اگر قرار است تمامی مناطق ایران حفظ شود و در کشور حیات رو به رشدی داشته باشیم هر چه زودتر بایستی به فکر مناطق باشیم و محیط بان استخدام کنید . و وضع فعلی محیط بانان را بهبود بخشیم .
نوبت رسید به بنزین ؛ گشت و کنترل در مناطق بنزین می خواهد ! بنزین هم که گران شد ما اول به خودرو هایمان بنزین می زنیم بعد از مدت یک ماه که پول سند ها می آید ، پول را دریافت می کنیم . آیا این درست است ؟ با این مقدار حقوق ناچیز پول بنزین را از جیب بایستی بدهیم .
در پایان این را بدانید که همه محیط بانان با عشق به کار خود ادامه می دهند . ولی آیا بچه ای که بعد از آمدن پدر محیط بانش به خانه به دستانش خیره شده و نگاه می کند به امید آوردن نان !!! پدر بگوید من عشق آورده ام  بجای نان ....   قدر این محیط بانان را بیشتر بدانید."